پیامدهای استراتژیک غرق شدن احتمالی ناو هواپیمابر آمریکایی در دکترین نظامی چیست؟
بر اساس منابع ارائه شده، پیامدهای استراتژیک غرق شدن یک ناو هواپیمابر آمریکایی (مانند آبراهام لینکن) در دکترین نظامی ایالات متحده بسیار شدید و بنیادین توصیف شده است.
نکات کلیدی به شرح زیر است:
۱. عبور از خط قرمز و پاسخ هستهای طبق تحلیل اسکات ریتر، غرق کردن یک ناو هواپیمابر آمریکایی عبور از خط قرمزی است که ایالات متحده آن را بیپاسخ نمیگذارد.
دکترین نظامی آمریکا ناوهای هواپیمابر را به عنوان «داراییهای استراتژیک» طبقهبندی میکند.
- پاسخ اتمی: ریتر با اشاره به سناریوهای جنگی پنتاگون (مربوط به چین) توضیح میدهد که دکترین آمریکا حکم میکند اگر یک ناو هواپیمابر غرق شود، ایالات متحده باید با سلاح هستهای به شهر یا تاسیسات طرف مقابل حمله کند.
- هشدار به ایران: به گفته ریتر، اگر ایران ناو آبراهام لینکن را غرق کند، ایالات متحده طبق دکترین خود با سلاح هستهای پاسخ خواهد داد.
- او تصریح میکند: «شما نمیتوانید یک ناو هواپیمابر آمریکایی را غرق کنید و قسر در بروید».
۲. آشکار شدن آسیبپذیری و پایان افسانه قدرت غرق شدن ناو پیامدهای عظیمی برای وجهه جهانی آمریکا دارد:
- اثبات ناکارآمدی: ناوهای هواپیمابر ابزار اصلی «نمایش قدرت» (Power Projection) آمریکا هستند. غرق شدن یکی از آنها این حقیقت را آشکار میکند که این ناوها سیستمهای قدیمی و منسوخی هستند که در برابر موشکهای مدرن تنها «اهداف نشسته» (Sitting Ducks) محسوب میشوند,.
- از دست دادن بازدارندگی: تمام قدرت آمریکا بر این تهدید استوار است که ناو را به منطقهای اعزام میکند و دنیا حساب میبرد. اگر آسیبپذیری این ناوها ثابت شود، آمریکا قابلیت بازدارندگی خود را از دست میدهد.
۳. خطر جنگ جهانی و «پایان امپراتوری» منابع هشدار میدهند که اجرای این دکترین (پاسخ هستهای) میتواند به نتایج فاجعهباری منجر شود:
- مارپیچ تشدید تنش: اگر آمریکا در پاسخ به غرق شدن ناو از سلاح هستهای استفاده کند، طرف مقابل (اگر توانایی داشته باشد یا متحدانی داشته باشد) ممکن است متقابلاً پاسخ دهد. این میتواند به معنای «پایان جهان» یا نابودی متقابل باشد.
- سقوط امپراتوری: اگر آمریکا وارد چنین جنگی شود، عواقب آن (مانند قطع جریان نفت، سقوط اقتصادی و بازگشت به عصر حجر) به قدری سنگین خواهد بود که مردم آمریکا آن را تحمل نخواهند کرد. این وضعیت به عنوان «خودکشی» و «پایان امپراتوری» آمریکا توصیف شده است,.
۴. تغییر محاسبات دشمن آگاهی از این دکترین باعث میشود دشمنان (مانند ایران) نیز محاسبات خود را داشته باشند.
اگر آنها بدانند که غرق کردن ناو مساوی با حمله هستهای است، ممکن است استراتژی «همه یا هیچ» را در پیش بگیرند؛ یعنی به جای یک حمله محدود، تمام زرادخانه موشکی و پهپادی خود را همزمان علیه تمامی پایگاهها و کشتیهای آمریکایی شلیک کنند تا هزینه جنگ را برای آمریکا غیرقابل تحمل سازند,.
تأثیر همکاریهای اطلاعاتی و فناوری ایران و روسیه بر موازنه قدرت منطقه چیست؟
بر اساس تحلیلهای ارائهشده در منابع، همکاریهای اطلاعاتی و فناوری میان ایران و روسیه تأثیر عمیقی بر موازنه قدرت در منطقه گذاشته و چالشهای جدی برای سیستمهای دفاعی آمریکا و اسرائیل ایجاد کرده است.
این تأثیرات را میتوان در محورهای زیر دستهبندی کرد:
۱. رمزگشایی و انتقال فناوری تسلیحات غربی یکی از مهمترین جنبههای این همکاری، انتقال دانش فنی تسلیحات پیشرفته آمریکایی است.
- پرونده موشکهای توماهوک: طبق گفته اسکات ریتر، در جریان حمله موشکی آمریکا به سوریه، تعدادی از پیشرفتهترین موشکهای کروز «توماهوک» توسط جنگ الکترونیک ساقط شده یا عمل نکردند. سوریها این موشکها را سالم به روسیه تحویل دادند. روسیه قابلیتهای این موشکها را رمزگشایی کرد و بر اساس توافقنامهای که با ایران دارد، این اطلاعات حیاتی را در اختیار ایران قرار داد.
- نتیجه: این انتقال اطلاعات به ایران اجازه میدهد تا نقاط ضعف و قوت تسلیحات تهاجمی آمریکا را بشناسد و سیستمهای دفاعی یا تهاجمی خود را بر اساس آن تنظیم کند.
۲. اشتراکگذاری راهکارهای غلبه بر پدافند هوایی روسیه تجربیات خود در میدان نبرد (بهویژه در اوکراین) در مقابله با سیستمهای غربی را به اشتراک میگذارد.
- شکست سیستم پاتریوت: تحلیلگر اشاره میکند که روسها راهحلهایی برای شکست دادن سیستمهای دفاعی «پاتریوت» پیدا کردهاند (چرا که این سیستمها در اوکراین عملکرد موفقی نداشتهاند). روسیه این «راهحلها» را به ایران نیز منتقل کرده است.
- تبادل دوطرفه دادهها: این همکاری یکطرفه نیست؛ بلکه توصیف شده است که «روسها دادهها را به سمت ایران سرازیر میکنند و ایرانیها نیز دادهها را به سمت روسیه میفرستند» .
۳. ارتقای توانمندیهای جنگ الکترونیک و سایبری ایران خود دارای سابقه قوی در مهندسی معکوس و نفوذ سایبری است و همکاری با روسیه این توان را مضاعف میکند.
- سوابق ایران: ایران پیش از این با به دام انداختن پهپاد فوق پیشرفته RQ-170 آمریکایی (با رمزگشایی سیگنالها) و همچنین کمک به حزبالله برای شکستن قفل فرکانسی سیستمهای رادیویی اسرائیل در جنگ ۲۰۰۶، توانایی بالای خود را اثبات کرده است.
- همافزایی: ترکیب هوش محاسباتی ایران (که به گفته ریتر در المپیادهای ریاضی جهانی سرآمد هستند) با دادههای فنی روسیه، منجر به یافتن راهحلهای خلاقانه برای نفوذ به سپرهای دفاعی غرب شده است.
۴. تغییر موازنه استراتژیک: فقدان راهحل دفاعی برای غرب نتیجه نهایی این همکاریها این است که ایالات متحده و اسرائیل در حال حاضر فاقد یک راهحل دفاعی مطمئن در برابر حملات موشکی بالستیک ایران هستند.
- جمعآوری اطلاعات حین حمله: ایران در حملات قبلی خود با «قلقلک دادن» سیستمهای پدافندی دشمن، اطلاعات دقیقتری از نحوه عملکرد آنها به دست آورده و با کمک دادههای روسی، استراتژیهای حمله خود را بهینهسازی کرده است .
- ناتوانی غرب: ریتر با قطعیت ۱۰۰ درصد بیان میکند که آمریکا و اسرائیل هیچ راهحل پدافندی برای مقابله با موشکهای بالستیک ایرانی (که با دانش و دادههای مشترک ارتقا یافتهاند) ندارند.
