چگونه ویژگی های فنی پیشرفته پهپاد، تهدیدات دفاعی آمریکا را تغییر می دهد؟

ویژگی‌های فنی پیشرفته پهپاد جدید ایران به نام «حدید ۱۱۰» با ایجاد چالش‌های بی‌سابقه برای سیستم‌های پدافندی موجود، ماهیت تهدیدات علیه پایگاه‌ها و منافع آمریکا را به شکل قابل توجهی تغییر داده است.

طبق منابع، این تغییرات ناشی از ترکیب قابلیت‌های زیر است:

۱. پیشرانه جت و سرعت فوق‌العاده: برخلاف بسیاری از پهپادهای انتحاری معمول، حدید ۱۱۰ از «پیشرانه جت» (propulsion à réaction) استفاده می‌کند که برای یک پهپاد انتحاری ویژگی بسیار نادری محسوب می‌شود.

این پیشرانه باعث می‌شود که پهپاد «فوق‌العاده سریع» (ultra-rapide) باشد.

سرعت بسیار بالای این پهپاد زمان واکنش پدافندهای دشمن را به شدت کاهش می‌دهد، به‌طوری‌که وقتی سیستم‌های دفاعی بخواهند واکنش نشان دهند، پهپاد از منطقه عبور کرده است.

۲. پنهان‌کاری و رادارگریزی: بدنه این پهپاد به‌گونه‌ای طراحی شده که «رادارگریز» (furtif) است و سطح مقطع راداری آن به شدت کاهش یافته است.

این ویژگی امکان نزدیک شدن مخفیانه به رادارها و نفوذ به عمق دفاعی دشمن بدون شناسایی شدن را فراهم می‌کند.

ترکیب سرعت بالا و پنهان‌کاری، این پهپاد را به تهدیدی تبدیل کرده که شناسایی و رهگیری آن برای سیستم‌های فعلی دشوار است.

۳. قابلیت نفوذ به سپرهای دفاعی مدرن: طراحی حدید ۱۱۰ به‌طور خاص با در نظر گرفتن نقاط قوت و ضعف سیستم‌های دفاعی مدرن آمریکایی و اسرائیلی مانند «پاتریوت» (Patriot)، «ناسامز» (NASAMS) و «گنبد آهنین» (Iron Dome) انجام شده است.

هدف اصلی این پهپاد نفوذ به این سیستم‌ها و ضربه زدن به اهداف استراتژیک در عمق است.

این قابلیت باعث شده تا برنامه‌های دفاعی آمریکا در خاورمیانه با پیچیدگی‌های جدی مواجه شود.

۴. انعطاف‌پذیری در پرتاب: این پهپاد توسط راکت پرتاب می‌شود که به آن امکان می‌دهد بدون نیاز به باند پرواز و از هر زمینی به صورت لحظه‌ای عملیاتی شود.

این ویژگی پیش‌بینی مکان پرتاب و مقابله پیش‌دستانه را برای نیروهای آمریکایی دشوارتر می‌کند.

نتیجه‌گیری: تغییر معادله دفاعی مجموع این ویژگی‌ها باعث شده است که حدید ۱۱۰ پایگاه‌های آمریکا در خلیج فارس، ناوهای نیروی دریایی ایالات متحده و تأسیسات اسرائیلی را تهدید کند.

این پهپاد یک «استاندارد فنی جدید» را تحمیل کرده که حتی غرب در پیش‌بینی آن ناتوان بوده است.

در نتیجه، آمریکا و اسرائیل مجبور شده‌اند سیستم‌های دفاعی خود را برای مقابله با این سلاح جدید بازطراحی و سازگار کنند، زیرا در غیر این صورت سیستم‌های فعلی کارایی لازم را نخواهند داشت.