تاکتیک های چینی برای سرنگونی اف-35 اسرائیل
این منبع، مقالهای با عنوان «چگونه ایران جنگندههای اف-۳۵ اسرائیل را با استفاده از تاکتیکهای چینی ساقط کرد» را از وبسایت «آکادمی چین» ارائه میدهد که مدعی است ایران با استفاده از تاکتیکهای کمین راداری مشابه آنچه چین در دهه ۱۹۶۰ برای سرنگونی هواپیماهای شناسایی U-2 توسعه داد، چهار فروند جت جنگنده پنهانکار F-35 اسرائیل را ساقط کرده است.
این مقاله توضیح میدهد که چگونه استفاده از رادارهای فریبنده و فعالسازی ناگهانی سامانههای راداری در لحظه مناسب (هنگامی که پنهانکاری F-35 کمترین میزان را دارد)، به ارتش ایران اجازه داد تا به طور موفقیتآمیزی هدفگیری کند؛ این موضوع را با سرنگونی هواپیمای F-117 آمریکا توسط یوگسلاوی در سال ۱۹۹۹ نیز مقایسه میکند.
بخش نظرات زیر این مقاله، بحث و جدل قابل توجهی را نشان میدهد؛ بسیاری از خوانندگان این ادعای سرنگونی F-35 را تبلیغات چینی و اخبار جعلی میدانند و خواستار ارائه شواهد فیزیکی برای اثبات آن هستند، در حالی که برخی دیگر تأثیرپذیری استراتژیهای نظامی چین و آموزههای مذهبی مرتبط با پایان جنگ را مورد بحث قرار میدهند.
به طور کلی، این متن بر اهمیت تاکتیکهای هوشمندانه برتری برتری تکنولوژیک، به ویژه در زمینه پدافند هوایی، تأکید میکند.
چگونه تاکتیکهای هوایی چین و یوگسلاوی، توانمندیهای پدافند غیرعادی ایران را میسازند؟
تاکتیکهای هوایی چین و یوگسلاوی، توانمندیهای پدافند غیرعادی ایران را با ارائه یک الگوی تاریخی برای شکست دادن هواپیماهای رادارگریز (Stealth) و مجهز به سیستمهای هشداردهنده، نمایان ساختند.
بنا بر ادعاهای ایران، ارتش این کشور با استفاده از تاکتیکهایی که شباهت چشمگیری به روشهای توسعهیافته توسط چین در بیش از ۶۰ سال پیش دارند، توانسته است ۴ فروند جنگنده اف-۳۵ اسرائیل را سرنگون کند.
در اینجا نحوه ارتباط این تاکتیکها با توانمندیهای دفاعی ایران آمده است:
۱. تاکتیکهای یوگسلاوی: اثبات شکستپذیر بودن رادارگریزی
ماجرای یوگسلاوی نشان داد که هواپیماهای رادارگریز کاملاً نامرئی نیستند و با تاکتیکهای کمین میتوان آنها را سرنگون کرد.
- سکوت راداری و کمین: در جریان بمباران ناتو، سامانههای راداری یوگسلاوی عمدتاً خاموش ماندند تا از انهدام توسط موشکهای ضد رادار آمریکایی جلوگیری کنند.
- مشاهده بصری: به جای رادار، از ناظران بصری برای ردیابی هواپیماهای ناتو استفاده شد تا الگوهای پروازی آنها شناسایی شود.
- شکار در لحظه آخر: تیپ ۲۵۰ موشکی پدافند هوایی یوگسلاوی یک کمین ترتیب داد. در ۲۷ مارس ۱۹۹۹، هنگامی که یک هواپیمای آمریکایی (اف-۱۱۷) به فاصله ۵ مایلی رسید، آنها رادار خود را فعال کرده و هدف را قفل کردند.
- سرعت عمل: سربازان یوگسلاوی ظرف ۱۷ ثانیه موشک را شلیک کرده و اولین هواپیمای رادارگریز جهان یعنی اف-۱۱۷ را با موفقیت سرنگون کردند.
این واقعه نشان داد که هواپیماهای رادارگریز (مانند اف-۳۵) کممشاهدهپذیر هستند، نه کاملاً نامرئی.
اگر این هواپیماها به اندازه کافی نزدیک شوند یا باندهای راداری مختلف با هم کار کنند، همچنان امکان شناسایی و قفل کردن روی آنها وجود دارد.
۲. تاکتیکهای چین: توسعه کمین راداری
تاکتیک مورد استفاده ایران، همان تاکتیکی است که چین ۶۳ سال پیش به طور خاص برای سرنگون کردن هواپیماهای آمریکایی توسعه داد.
این روش، یک تاکتیک کمینمانند بود که اولین بار توسط ارتش چین در سال ۱۹۶۲ ابداع شد.
- چالش هواپیماهای U-2: در آن زمان، چین با هواپیماهای شناسایی U-2 روبرو بود که مجهز به گیرندههای هشدار راداری (RWR) بودند و میتوانستند نوع راداری که آنها را ردیابی میکرد، شناسایی کنند؛ به محض روشن شدن رادار موشک چین، هواپیماهای U-2 بلافاصله فرار میکردند.
- فریب فرکانسی: اپراتورهای رادار چین برای مقابله با این رفتار، شروع به ردیابی U-2ها با رادارهایی کردند که در فرکانسهای مختلف عمل میکردند.
- شلیک ناگهانی: هنگامی که U-2ها به اندازه کافی نزدیک میشدند، آنها به طور ناگهانی رادار هدایت موشک را روشن کرده و ظرف هشت ثانیه شلیک میکردند و به خلبانان فرصت واکنش نمیدادند.
- موفقیت تاریخی: چین در ۹ سپتامبر ۱۹۶۲ با استفاده از این روش یک فروند U-2 را سرنگون کرد و بعداً همین تاکتیک را برای سرنگونی سه فروند دیگر تکرار نمود.
۳. نمایان شدن توانمندیهای ایران (ادعای رسانههای ایرانی)
گزارشهای رسانههای ایرانی (مانند پرس تیوی) نشان میدهند که ایران از ترکیبی از فریب و کمین راداری برای غلبه بر مزیت رادارگریزی اف-۳۵ استفاده کرده است.
- استفاده از فریب (Decoys): در روز اول عملیات، اسرائیل اف-۳۵ها را برای هدف قرار دادن رادارهای پدافند هوایی ایران مستقر کرد. ایران عمداً بسیاری از سامانههای راداری را به عنوان لورههای فریبنده نصب کرده بود تا آنها را گمراه کند.
- ایجاد حس امنیت کاذب: اسرائیلیها گمان کردند که پدافند هوایی زمینی ایران را کاملاً از کار انداختهاند و این امر باعث شد که آنها دچار “حس امنیت کاذب” شوند.
- حمله غافلگیرانه: در طول چند روز بعد، زمانی که اسرائیلیها آسودهتر شدند، سامانههای راداری ایران به طور ناگهانی فعال شدند و اف-۳۵ را غافلگیر کردند. این تاکتیک کمین، مشابه روش توسعهیافته توسط چین است.
- سوء استفاده از نقاط ضعف رادارگریزی: همچنین این احتمال وجود دارد که ایران صبر کرده باشد تا اف-۳۵ از بالای سر عبور کند و سپس رادار خود را فعال کرده و از کنار یا عقب روی هدف قفل کند. این تاکتیک از این واقعیت استفاده میکند که هواپیماهای رادارگریز (مانند اف-۳۵) از جلو بیشترین قابلیت رادارگریزی را دارند، اما طرفین و عقب آنها دارای سطح مقطع راداری (RCS) بزرگتری است. این روش شانس موفقیت را به میزان قابل توجهی افزایش میدهد.
این تاریخچه نشان میدهد که درس آموخته شده توسط چین این است که کسانی که برای زورگویی به ملتهای دیگر به تسلیحات پیشرفته تکیه میکنند، نباید انتظار داشته باشند که بدون آسیب بگریزند.
همانطور که مائو تسه تونگ زمانی گفت: “سلاحها عامل مهمی در جنگ هستند، اما عامل تعیینکننده نیستند؛ این مردم هستند که تعیینکنندهاند، نه اشیاء”. تاکتیک های چینی برای سرنگونی اف-35 اسرائیل
این گزارش تا چه حد مجاز و ادعای جنگی سرنگونیهای پیشرفته F-35 را زیر سوال میبرد؟
این گزارش، اعتبار و واقعیت ادعای سرنگونی جنگندههای پیشرفته F-35 را از چند جهت به طور قابل توجهی زیر سؤال میبرد.
در حالی که گزارش اصلی ادعای ایران مبنی بر سرنگونی 4 فروند جت جنگنده اسرائیلی F-35 را مطرح میکند و نحوه انجام این عملیات را بر اساس تاکتیکهای چینی توضیح میدهد، اما هم محتوای مقاله و هم نظرات خوانندگان، در مورد اثبات این ادعا تردیدهای جدی ایجاد میکنند:
### تردیدهای موجود در متن گزارش اصلی
1. **عدم ارائه شواهد کافی:** گزارش بلافاصله پس از طرح ادعا، به این نکته اشاره میکند که ایران **”هیچ عکس یا ویدئویی منتشر نکرده است که برای اغلب ناظران به اندازه کافی قانع کننده باشد”**. این فقدان مدارک بصری، واقعیت این ادعا را مستقیماً زیر سؤال میبرد.
2. **ارائه جزئیات تاکتیکی مشروط:** مقاله جزئیات عملیات را به نقل از پرس تیوی (Press TV) ارائه میکند و میگوید: “اگر روایت آنها دقیق باشد، تاکتیک مورد استفاده ارتش ایران همان تاکتیکی است که چین 63 سال پیش توسعه داده بود” (تأکید بر “اگر روایت آنها دقیق باشد”).
### رد ادعاها در بخش نظرات
بخش نظرات مقاله شامل چندین پاسخ مستقیم است که این ادعا را به طور کامل رد کرده و آن را ساختگی میدانند:
* **اخبار جعلی (Fake News):** چندین نظر صراحتاً این گزارش را “اخبار جعلی” (Fake news) میخوانند.
* **تبلیغات (Propaganda):** این ادعا بارها به عنوان **”تبلیغات”** توصیف شده است. یک کاربر اظهار میدارد که “تنها راهی که ایران میتوانست یک F35 را سرنگون کند، با تاکتیکهای چینی به نام… تبلیغات است. **هیچ F35 سرنگون نشده است**”.
* **درخواست شواهد فیزیکی:** برخی از کاربران خواستار ارائه مدارک فیزیکی هستند تا ادعا ثابت شود. یکی از آنها میپرسد: **”پس لاشه هواپیما و خلبان سرنگون شده کجاست؟”** و این گزارش را “تبلیغات چینی در بهترین شکل خود” میداند. کاربر دیگری تأکید میکند: **”بدون مدرک قابل مشاهده، اثبات ارائه دهید، در غیر این صورت صرفاً تبلیغات است”**.
* **انکار مطلق سرنگونی:** برخی از کاربران به صراحت ادعا میکنند که **”حتی یک فروند F-35 هم سرنگون نشده است”**.
به طور خلاصه، در حالی که گزارش اطلاعاتی در مورد *نحوه* احتمالی سرنگونی F-35 (استفاده از تاکتیکهای کمین مشابه آنچه چین برای U-2 یا یوگسلاوی برای F-117 به کار برد) ارائه میدهد، اما خود گزارش با اشاره به **نبود شواهد قانعکننده** و نظرات متعدد خوانندگان که آن را **”اخبار جعلی” و “تبلیغات”** میدانند، اعتبار این ادعا را به شدت زیر سؤال میبرد.
***
برای درک بهتر: وضعیت اعتبار این گزارش مانند یک ظرفی است که ادعای طلایی بودن محتوای آن میشود، اما درِ ظرف شیشهای است و اغلب ناظران بیرون فریاد میزنند که داخل آن اصلاً طلا نیست، بلکه رنگ زرد است.
گزارش، خود ظرف را نشان میدهد، اما ابهامات شواهد را نیز مطرح میکند.
پیامدهای ادعایی سرنگونی F-35 برای سیاستورزی، تسلیحات و توازن قدرت جهانی چیست؟
بر اساس منابع موجود، پیامدهای ادعایی سرنگونی جنگندههای F-35 برای سیاستورزی، تسلیحات و توازن قدرت جهانی، بیشتر در قالب درسهای استراتژیک و بازتابهای سیاسی-نظامی بیان شدهاند، حتی با وجود این واقعیت که ناظران زیادی این ادعا را «اخبار جعلی» یا «تبلیغات» میدانند.
در اینجا پیامدهای ادعایی بر اساس اطلاعات موجود در منابع ذکر شده است:
۱. پیامدهای تسلیحاتی و تاکتیکی (مربوط به قابلیتهای جنگافزاری)
- زیر سؤال رفتن قابلیتهای پنهانکاری (Stealth): اگر ادعای سرنگونی F-35 (که اولین جنگنده نسل پنجم ساقط شده نامیده شده است) صحیح باشد، این موضوع نشان میدهد که قابلیت پنهانکاری هواپیماهای رادارگریز (مانند F-35 و F-22) محدود است. هواپیماهای پنهانکار تنها «کمتر قابل مشاهده» هستند و نه کاملاً نامرئی برای رادار.
- اهمیت تاکتیک بر فناوری صرف: این رویداد نشان میدهد که سلاحهای پیشرفته عامل تعیینکننده نیستند. در عوض، تاکتیکهای هوشمندانه و نیروی انسانی (مردم) عامل تعیینکننده هستند.
- اعتبار یافتن تاکتیکهای کمین (Ambush Tactics): روشی که ادعا میشود ایران برای هدف قرار دادن F-35 استفاده کرده است، مشابه تاکتیکی است که چین ۶۳ سال پیش توسعه داده بود و همچنین مشابه روشی است که یوگسلاوی در سال ۱۹۹۹ برای سرنگونی اولین هواپیمای رادارگریز جهان (F-117) به کار برد.
- این تاکتیک متکی بر فریب راداری و زمانبندی دقیق است؛ ایران ادعا میکند که از سامانههای راداری ساختگی (فریبنده) استفاده کرده تا اسرائیل را به احساس امنیت کاذب بکشاند. سپس، زمانی که F-35 نزدیک بود، سامانههای راداری واقعی ناگهان فعال شدهاند.
- نقاط ضعف پنهانکاری: موفقیت این تاکتیک به این دلیل افزایش مییابد که هواپیماهای رادارگریز در زوایای جانبی و عقب، دارای سطح مقطع راداری (RCS) بزرگتری هستند تا از جلو. اگر رادارها صبر کنند تا F-35 از بالای سر عبور کند و سپس از پهلو یا عقب قفل کنند، شانس موفقیت به طور قابل توجهی بالاتر است.
۲. پیامدهای سیاستورزی و توازن قدرت جهانی
- هشداری برای متکیان به تسلیحات پیشرفته: منابع به این نکته اشاره میکنند که «کسانی که برای قلدری علیه دیگر ملتها به تسلیحات پیشرفته تکیه میکنند، هرگز نباید انتظار داشته باشند که بدون آسیب رهایی یابند».
- سرنوشت جنگافروزان: منابع یک قطعه حکمت نظامی قدیمی چینی را مطرح میکنند که ملتها باید به آن توجه کنند: هدف از جنگ باید پایان دادن به جنگ و آوردن صلح برای مردم باشد. در غیر این صورت، اگر برخی کشورها به «بیپروایی» ادامه دهند، نتیجه اجتنابناپذیر این خواهد بود که: «کشوری، هر چقدر هم که بزرگ باشد، که جنگافروز باشد، محکوم به فناست» (“国虽大، 好战必亡”).
- پایان دوران قدرتطلبی آمریکا: یک نظردهنده در ذیل متن ادعا میکند که «روزهای جنگافروزی آمریکا به پایان خود نزدیک میشوند».
- تشخیص عامل بیپروا: یکی از مفسران ضمن تحسین «دانش چینی» در مورد سرنگونی هواپیماها، میپرسد آیا رژیم علی خامنهای (که ادعا میشود حامی حماس، حزبالله و حوثیها است) همان «ملتی نیست که بیپروا عمل میکند».
به طور خلاصه، ادعای سرنگونی F-35، فراتر از صحت خود، به عنوان شاهدی بر این امر تلقی میشود که برتری تکنولوژیکی مطلق نیست و استراتژی و اراده انسانی میتوانند بر گرانترین و پیشرفتهترین سامانههای تسلیحاتی غلبه کنند.
این امر به نوبه خود، توازن قدرت را با کاهش بازدارندگی ناشی از برتری تکنولوژیک صرف، به چالش میکشد. تاکتیک های چینی برای سرنگونی اف-35 اسرائیل
تشبیهی برای وضوح:
اگر فناوری پنهانکاری (Stealth) را به یک «شنل نامرئی» تشبیه کنیم، ادعای سرنگونی F-35 نشان میدهد که این شنل نه تنها سوراخهایی (از زوایای خاص) دارد، بلکه یک شکارچی باهوش میتواند با خاموش کردن چراغهای خود (رادارهای اصلی) و کمین کردن در نزدیکی مسیر، منتظر بماند تا قربانی وارد دام شود و در ثانیههای آخر شنل را از او درآورد (فعالسازی رادار و شلیک موشک).
در این سناریو، دانش و تاکتیک (نیروی انسانی) بر قدرت خودِ شنل غلبه میکند.
حمله موشکی ایران به پایگاه مخفی اسرائیل، موسوم به سایت ۸۱، دلیل عدم شرکت ایران در صلح غزه



